Yitik Düşler Sokağı

Ne zaman yitik bir düş görsem

Ziyasını kaybetmiş çocuk gözlerinde

Sol yanım kanar birden

Tükenirim eririm

Ne zaman annesini kaybetmiş bir çocuk görsem

Derin boşluklarla bakan

Gülüşleri zemheriyi andıran

Kendimden utanırım sebepsiz

Kalbime sancılar iner birden

Güneş rengini kaybeder solar

Ufuklarımda

Ne zaman babasını kaybeden bir çocuk görsem

Başı eğik

Omuzlarında sanki dünyayı taşır gibi

Ezik

Tutulur elim kolum

Taşınmaz olur bu yük

Ezilirim

Ne garip değil mi

Umudun ve saflığın pınarlarından

Keder ve yas devşirmek

Ama böyle işte

Gerçek anlamıyla çocuk yüzlerinde belirir

Ölüm ve ölmek.....