Yitik Leyla

Beni bana getirdin

O erik gözlerin

Nur damlayan gül yüzün

Yitik bir ben vardı bende

Böyle alışmıştım gezmeye

Akılla fikir düşmandı bana

Ben yitik bir ruhla alıştım yaşamaya

Leyla gibi yaşamaya

Sen getirdin beni bana

Yine geldi düşmanlarım karşıma

Akılla fikir aldı beni benden

Ben gitmek istiyorum bu can kafesinden

Yitik bir Leylayım gidiyorum kendimden