Yitiş

Herşey bir sesle başlar

Anlamazsın sıcakta solan başakları

Anlamazsın plastikten hayallerin

Yontulmasını sigara tutan ellerde

Anlamazsın bir iklim hızlıca

Ama hızlıca hüzünlerini serer sofrana

Bir anda düşer üzümün yeşili gözünden

Bir peynir terk eder beyazını

Gerçeklerini terk eder bütün öğünler

Boğazın vize ister acılarını öğütmeye

Tarifini bulamazsın

Harf harf dökülür sokaklar

Yavaş yavaş sızdırır pencerelerin kışı

Gözünü kanatırcasına yakar soğukluğu

Bütün seslerin rengi değişir

Tren düdükleri,karanfilin şarkısı

Köylülerin rakamsız deyimleri,söyleşiler

Bir anda sivrilir her şey göz bebeklerinde

Tersine döner boyut atlamalar

Yazım kuralları,virgülün gözyaşları

Tersine döner yaşamak

Bir nokta olursun

Ressamın umursamadan yerelleştirdiği bir portrede

Binlerce yıldızın arasında bir yıldız da nokta olursun

Öyle fark edilmez,öyle unutulursun ki

Bahçeler ararsın incir pembesiyle örülmüş

Kadın kokan bahçeler ararsın

Çığlıkların kaybolur onca şeyin arasında

Bir sinek konar gibi Everest'e

Kim olsa teğet geçer yalnızlığını

Kim görse sigara dumanın içinde kaybolan ceketini

Tutar cebine sıkıştırır hüzünleri

Bütün yaşlılar

Yüzyılları yıkayan elleriyle

Gidip en hüzünlü hüznü koyar cebine

Ciddiye biner işler

Kadınlar tanırsın sarılar içindedir onlar

Bacakları ayrı bir şehirdir

Göğüslerinden koparır atar bağımsızlığı kucağına

Sevişmekte eskir bir zaman sonra

Tren rayları,şeritler,ağaçlar,apartmanlar

Git gide uzak kalır masalarına

Kar hızlanır

Bir çığ alır götürür neyin varsa

Kırağı olursun bir goncanın anlaşılmaz hatları arasında

Yaşamak anlam bulmaz lügatlarda

Büyük camlardan bakılsa da

Açısı daralır balkonların

Kaybolup gider bir gri gibi

İskandinavya da bir park bulur sevinirsin

Küçük düzenler yeter artık sevinmeye

Bir çocuğun koparması mesela ailesinden bir gülü

Bir işçisinin maaşını alması

Dolu olması kahvelerin

Nereyi dönersen dön sana çıkmaz mutluluklar

Sesin kısılır mutsuzluktan

Bir demet papatya mesela

Düşer yakana bir şairin dizesinden

Kim diye sorgulamadan zamanın siyasilerini bile ararsın

Hiç sevilmeyen kosinüsler,tanjantlar

Rakamlardan başka bir şey değildir artık

Bir x'sindir sorularda üşenilen

Zamanı geçmiştir bilinmeyeni bulmanın

Atkıları sarkıtmanın yük vagonlarının arasından

Omuzlarını dikeltmenin

Susmanın bile zamanı geçmiş olur

Kolların algılar durumu,ruhun karşı gelir bu saltanata

Çocuk olursun

Bir banka oturur

Bir daha gelmeyecek yıl başlarına ağlarsın

Gördükçe kanar yalnızlığın

Çalkalanır bir gölet gibi anılar

Dirilmek bir filmdir artık

Seansları tükenen iki saat önce

Bilet bulamazsın onca herkesin arasından

Planlar yavaş yavaş düşer sepetlerden

Kırılır bir porselen gibi seraplı kavşaklarda

Ölmek istersin ölemezsin

Ölüm bile kaldıramaz bu yitişi