Yok Benim

Hep yaya yürüdüm olmadı atım

Bey paşalar gibi hanım yok benim

Yıllardır koşarım aç bir ırgatım

Vekil, bakan gibi şanım yok benim

Sermayem olmadı iş, gücü sattım

Yazıda, yabanda toprakta yattım

Haramı, rüşveti top yekûn attım

Haram sütü emmiş kanım yok benim

Bulgur aşı verdim evdeki aça

Tarağım olmadı kirlenmiş saça

Bir pantolon bile yok iken kıça

Takım elbiseli anım yok beni

Çok tezek kokusu sindi üstüme

Yokluk ile zıkkım kattım sütüme

Yorgan bulamazken kendi üstüme

Kapılarda zilim çanım yok benim

Para, pul yok zengin gibi dilimde

Kazma kürek vardır benim elimde

Zorlamaktan kambur çıktı belimde

Ağlamaya nazik canım yok benim

Tanıdığım yoktur torpilim olmaz

Lotada, totoda şans beni bulmaz

Bendeki insanlık sevgisi solmaz

Bahçıvan diye bir sanım yok benim

Necati aç iken, onlar yediler

Uzaktan, uzağa, bakıp sevdiler

Kafası çalışmaz bilmez dediler

Hiç politikacı yanım yok benim

Necati KEÇELİ

İZMİR