Yokluğa Sitem

Hep bir yarım kalmışlık,

Hep bir eksiklik.

Zamanla canım daha çok acıyarak

Başlıyorum yokluğuna

Senden başka herkes hiçbir şey değil

Her şeyin içindeki bütün iyilikleri

Güzellikleri

O sonsuz duyguları sana feda etmişim

Senden başkası hiçbir şeyim değil

Hep bir yarım hayat

Hep bir boşluk

Zaman geçtikçe canım daha çok yanarak

Unuturken seviyorum seni

Geçmesine müsaade ettiğim duygularım

Öldürürken her gece

Yeni güne başladığım her sabah

Daha çok seviyorum seni

Unuttum diyorum

Bağışlanmamak ona bağışladığım tek gerçek

Affedemem diyorum

Bir gülüşüne denk geliyor gönlüm

Bir sevişine hasret kalıyor gönlüm

Yeniden yıkıla yıkıla çokça seviyorum seni

Gözyaşlarım unutuyor senin için akmayı

Söylediklerin hafızamdan firar ediyor zamanla

Unuttum diyorum unuttum ve içimde öldü

Her gün seni içimde öldürmeye çalışırken

Kendimi öldürdüğümü fark etmiyorum bile

Unutmaya çalıştıkça seviyorum seni

Hep bir eksiklik

Hep bir özlem

Hep bir bekleyiş

Duvarlar şahidimdir bu aşka

Ben seni senden başkasını beklemeden

Çokça sevdim

Hiç kimse her şeyim değil

Her şeyimi sende bıraktım

Bir hayalim vardı

Bir umudum

Bir de sen'im

Senimi bile sana bıraktım

Ağlamak bile yalnızca senin içinken güzeldi

Sevmek bile yalnızca senin içinken sevmekti

Bunca derdi açtın gönül yuvama

Ne bir kapım kaldı çalacak

Ne bir nemsiz yastığım

Ne de rahat bir koltuğum

Gönül yuvam viran

Unutmak hep hayal

Rüyalarımın kapısını da çalıyorsun ya hani

"Evde yokum" demek mümkün değil sana

Sen misafirim ol evde değilsem bile kalbimi bırakırım

Sen bir gel, hep gel

Evde yoksam bile ruhumu bırakırım

Sen bir sev, sen bir gel

Bende değilsem bile kendime gelirim

Sen bir gül bana, bir bak gözlerime

Acı çeksem bile gülerim

Hep bir sitem hep bir yok oluş

Varlığımı bana sunsan bile

Yokluğun armağanken hiçbir şey

Sensizken ben her şeyim değil...