Yokluğun Acıttı

İdmansız hayallerim yorgun düştü yalnızlığa

Yorulmuş ellerim yenik düştü ayrılığa

Gözlerim kapandı dönüştü karanlığa

Yokluğun acıttı tenimin soğukluğunda

Rutubetli duvarlarda sensizlik bir çatlak gibi

Damlayan bir su damlası bölerdi sessizliği

Ellerim karanlıkta ararken ellerini

Yokluğun acıttı durduramadın gözlerimi..

Sessiz çığlıklarla uyandı rüyalarım

Ağladı saatlerce bu yorgun dağınıklığım

Geceleri yanımdaki tek dostum yalnızlığım

Yokluğun acıttı dinmez gözyaşlarım

Saat ilerliyor bak günler geçiyo

Odam karanlık karşımda resmin duruyor

Ellerin bomboş korkuyor musun bensiz?

Yokluğun acıttı kalbim artık sensiz..

17.06.09