Yokluğun Kaldı

Yokluğun kaldı

Ben seni yarın kadar çok seviyor

Dünüm kadar çok hatırlıyordum

Bugün aldığım nefes kadar içime çekiyordum

İnanmıyorsan sevdiğim

Martılar yükselmesin şehrimde

Deniz kararmasın gecemin üstünde

Yıldızlar dokunmasın gökyüzüme

Sızlayan yaram derman bulmasın

Gel gör ki adımlarının ardından

Ne dokunacak bir yüzün kaldı

Nede göreceğim bir gözün

Sesin uzaktaydı

Ellerin kelepçe yemiş gibi

Hep bana sürgün bir taraftaydı

Benimse sana olan bir hayalim vardı

Onu da geceler aldı

Uykusuz kalan gözlerim

Yorgun bakışlarım

El tutmaz kadehlerim

Hasretine dayanmaz oldu

Doymadığım varlığını yokluğun sardı

Yokluğun

Bu aralar benimle çok uğraştı