Yokluğun Kayıp

Düğmelerini söktü ay

Gece çırılçıplak

Sen kayıpsın, bakışların kayıp

Karanlık, katran yollar karanlık

Kokun kaldı geriye avunmalık...

Zifiri yalnızlığa gömülüyor hıçkırıklar

Ana rahminden yeni çıkmış tay gibi

Çırılçıplak gece

Yokluğun kayıp, sen kayıpsın

Beyaz, bütün umutlar beyaz

Mutluluk arkanda kalır mı hiç, ayıpsın

O da gitti siyahın peşine...

Düğmelerini bir bir yerden topluyorum Ay'ın

Gecenin göğsüne asıyorum gündüz kaftanı

Uzun, gittiğin yollar çok uzun

Işık umutlarıma taze dokunur

Gözlerim ufukta takılır kalır

Kış gelir senden sonra kış

Kar taneleri karaya bürünür

Kömür yağar üzerime

Hani şu özlediğim kömür gözlerin...