Yokluğun Yokluğum

Bir savaştan daha mı yenik ayrılıyorum,

Bir savaştan daha mı mağlup

Ve bir savaş daha mı bitti

Ve bitirdi beni

Ve bu savaş daha ne kadar bitirebilirdi ki beni,

Bitmiş beni, kendini bulamayan beni

Ve sensiz beni,

Daha ne kadar bitirebilir ki,

Hiç olmayan birini...

Kışa alıştı gönlüm,

Sevmese de, istemese de alıştı

Ama hani demiştim ya,

Alışırım belki ama unutmam asla

Ve ağlarım, üzülürüm ve isyan ederim

Ve kızarım kendi kendime

Ama çok koymaz bu bana,

Alışığım ben kara kışa, fırtınaya

Bir savaş daha başladı ve bitti

Ve ben bir kez daha öldüm,

Zaten bin kez ölmüştüm

Ve zaten her gün bin kez ölüyordum yokluğunda,

Bir kez daha öldüm beni vurduğunda,

Beni sensiz bıraktığında,

Beni unuttuğunda

Ve hep ölüyorum,

Seni her hatırladığımda...