Yokluğuna Vuruldum

Gül insana nasıl gözükür bilir misin?

Kokusu nasıl ferahlatır bilir misin?

Koparmaya nasıl kıyılmaz bilir misin sen?

İşte bende seni gül misali böyle sevmişim...

Değer verdim sevdim seni, benzersiz kıldım

Ama nedense kurudun, parçalandın, kayboldun dalından

Bir gün ansızın yokluğuna vuruldum

Baktım kaldım ne yapacağımı şaşırdım, yine ağladım ağladım...

Hüzün ve sensizlik beni öyle bir anlattı ki bilemedim

Daldım rüyalara sensiz gidemedim

Duymadın sessiz çığlıklarımı bağırdım

Geçmişte ki acımasıza baktım kaldım

Gölgen düştü üstüme anlamadım

Işıkları yaktım yok edemedim

Kuşlar gibi uzaklara uçup gidemedim

Ve sen saplandın yüreğimin derinliklerine sanki hapis oldun

Git de diyemedim kal da diyemedim senin varlığına

Bir bahar bekleyişine girdim yeniden yeşermeye

Sonbahar bizden geçti demeye

Ama bil ki senin olmadığın bir yerde yeniden filizlenmeye