Yokluğunun Tiryakisiyim

Gecenin karanlığında,

En yalnız anlarımda,

Rüyalarıma çağırırdım seni,

Oysa duyuramazdım sesimi.

Zaten uyku tutmazdı beni,

Ağlamaya alışmıştım geceleri,

Yokluğun titretirdi alev misali,

Acımasız esen rüzgarlara dayanamazdım.

Eriyordum günden güne,

Sen buradan gittin gideli,

Boşlukta sürüklenir gibiydim,

Her yeni güne başlamadan

Elveda der gibi.

Yokluğun çınlatırdı kulaklarımı,

Adımı anardı yalnızlığın,

Ellerimi bırakma derdim,

Oysa ellerini ellerimde göremezdim.

Zamansızdı ayrılığın,

Zamansız gittin benden,

Kalbimi derin yaraladı acımasızlığın,

Gitme, kal derken.

Ben gideyim dedim,

Ben ayrılayım senden

Yaralamazdım en azından seni

Senin beni yaraladığın gibi.

Alışırdım yokluğuna,

Ben bitirdim derdim,

Sen gittin ya şimdi,

Yokluğunun tiryakisiyim. !