Yokluk Saati

Ömrümün yarısı lak lak ile geçti

leylek gibi

Bir tospağa kadar ağır ve sakin

Bir ağustos böceği kadar da tembel

Sülük bile bulur emeceği kanı

bit bile

pire bile bilir ısıracağı adamı.

Şubat'ta çiçek açtı erikler

yavrulayacak yine kediler

mehmet harıl harıl ediyor ezber

fırından çıktı sıcacık ekmekler

bacakları üstünde duramayan adam emekler

evlat diye,oğul diye kendini yer.

Her şey uzaktı bana tıpkı yıldızlar gibi

gökyüzünün o güzelim mavisinde

karanlıklar ortasında ay içinde.

İstemem bir yudum nimet bile,

gözleri açık bir körüm ben.

İstemem sevgili yar seni bile,

bedensiz bir ademim ben.

Farzedin ki aklı başında bir adamdan olma

mukaddes bir anadan doğma

işe yaramaz bir insan gelmedi hiç dünyaya,

ne çıkar bundan ?

Farzedin ki yoktum ve olmadım hiçbir zaman

farzedin ki hem varım hem yokum

nüfus kayıtları ile adliye evraklarında

ne çıkar olmadıktan sonra bir dikili ağaç

varsın her şey uzak olsun

her şey ırak

ölüm yakın

her şey öteye

ölüm beriye...

1 Mart 1995