Yoksa Sen Hepsi

kimseler yoktu kalabalıkta

sen yoktun

ama sana kurduğum düşlerin

ağırlığı vardı üzerimde...

yaşamak

yaşanamamış anların toplamını

tatmaktı

eğreti gidişinde...

buruk turuncusuyla ufkun acısında

yanan tenin sızısının gizli trajedisi

köpüklü suyun kayaları eritişi gibi

yontar ruhumu...

ot kıpırdadı

kuş gözlerini açtı

ilk çocuk ağlamasıyla uyandı ev

kedi yavruları çaresiz bir böceğin peşinde

gazeteci uykulu gözlerini ovuşturdu

bir kadın mahçupça bir kapıyı çaldı

yoksa sen hepsi misin bunların...

kitabın sayfalarındaki kavgayla

benim kavgamın arasındaki tek fark

umutlandığım yerler arasında:

birinde geçmişi bitirirken

diğerinde geleceği beklerken...

bilirim...

sonu gelir her şeyin

filmler biter

romanlar okunur

gücü kalmaz şiirin

aşk yarı yolda bırakır

ama vazgeçmem düşünmekten

yarın günün nasıl başlayacağını...