Yoksa Sen İstanbul Musun Sevgilim?

yoksa sen İstanbul musun sevgilim?

gözlerin sisli bir şehrin görüntüsünü andırıyor,

ardında ne olduğu görünmüyor.

belki bir yangın yeri yardım bekleyen,

belki bir ölüm günü,koca bir mezar;eşelenen..

söylesene neyin hüznü var gözlerinde

damla damla yüzünü kirleten?

yoksa sen İstanbul musun sevgilim?

kalbin sokak başı gibi,neden sessizsin?

karşına çıkacak hırsızlardan korkar gibisin,

geceyi kovalayarak,gündüzü kaçarak geçirmektesin,

sana bakan her göze nedense bir anlam yüklemektesin.

yoksa sen İstanbul musun sevgilim?

yine lodoslu başın sanki bu aralar,

dayanamıyor gücüne yemiş veren narin dallar,

arasıra toprağına düşüyor ateşten yağmurlar.

kelimelerin dudaklarına yakışmıyor;

sen gönlümle bakışmıyorsun,

yoksa sen İstanbul musun sevgilim?

oysa hiç deymemişti elin ellerime,neden böyle solgun?

sarmamıştı ki kolların sevdiğini ,neden böyle yorgun?

iki kelam etmemiştik, dillerin lal oldu,neden suskun?

bana herşeyin çok yabancıyken,elleri iyi tanıyorsun,

herkese yetecek kadar büyüksen,neden beni de içine almıyorsun?

söyle neden bana başka bir dil,başka bir şehirmişim gibi uzak duruyorsun?

sanki ben köhne bir kasaba.....

yada sevgilim yoksa sen İstanbul musun?

16.03.2010

1818