Yoksul

Yalnız kalmış güneş

Uzat ellerini Yoksul

Yakmaz gözlerini ay karanlığında

Şu yoksul hayatta

Çünkü

sen karışmışsın yağmura

arkadan geliyorsun

uçuyorsun Turnalarla

Senin Kanadın bu yükü taşımaz

Islanır  kirpiklerin Yoksul

Susma yoksul

Solma deniz gibi

Başın dik uçamazsın vuslata

Maviye hasret kalırsın

Ğökyüzünden nasırlı yumruğunu vur zalimin zulmüne

Of be yoksul baksana ufuktaki hayata

Taşlanır kötü kadınlı çocuklar

Rastgele ağlanır köşelerde

Seyyar sevdalar dolaşır gecelerde

Üşüyen sokaklarda pazarlanmış aşklar gezer

Ve Boş bir boğazdan isyan sesleri yükselir

Bende Başkaldırıyorum yokluğa

Gökyüzünde dolanıyor umutlar

Uzat ellerini Yoksul

Tut yıldızlardan yetimlere Ekmek kırıntısı

Bir Nisan bayramında hediyen olsun

Gülsün çiçekler mevsimin adı açlıkta olsa