Yoksulluğum Sanadır

S u s

Ş i i r a ğ l ı y o r

D u y u y o r m u s u n?

Alnımın ortasından vurulmuşum

Sırtımı sıvalarken nazende

Kan sızıyor gözlerime

Bakışlarım incinir

Bu şehir ölüm içiyor

Dur durak bilmeden

Ayaksız gölgeler peşimde

Namerdin boğazında kaldı

Mazlumun âhı kan kusturuyor

Heyelanındayım

Sensizliğin

Baharlar göçüyor içimde

Mavi yeşil kefenli

Papatyalar kurur dehlizimde

Ölüm

Kaç beden giydirir

Ayaklar bağlanırken

Ruh beden den davacı

Bir sâla akabinde

Madem

Cennet ayaklarının altında

Orda yatayım

Yoksulluğum sanadır

Üşürüm anne