Yoksun Artık

sıra sıra menekşelerin dizili olduğu

penceremin gölgesinden

uzaklara göçen kuşlara

özlem duyarım senin yokluğunda

sen gittiğinden

beri masmavi denizlerimin dalgalarına

buruşuk bir kağıt parçası barındıran

şişeler emanet ettim

sırf seni getirir diye

ama hiç bir getirmedi

gökkuşağına düşen masum bakışlarından başka

oysa her yokluk

yeni bir başlangıçtır hayata

sadece anlatamam bunu

aciz olan yüreğime