Yoksun Yine

Güneş yine sensiz doğuyor günüme

Ben uykusuz geçen bir gecenin sabahındayım

Gözlerim seni aradı kaldım pencerelerde

Ve uzunca bir nefes aldım kokunu hissederim diye

Ama yoksun yine ve ben sensizliği soluyorum

Ve aldığım her nefeste sensizliğe üşüyorum

Şimdi mahkum ettin beni geçmeyen koyu karanlığa

Ve anladım ki sensiz sevmeler yasakmış bana

Tanrım gücüm kalmadı bu çekilen azaba

Bir gün çıkıp geleceğini görebilecek miyim acaba

Senli günlerin özlemini yaşarken şu soluksuz anlarımda

Derken güneş sensiz batıyor ve ben yine koyu karanlıkta...

Biliyorum ki güneş kıyamete kadar gösterecek kendini

Ve ben de kıyamete kadar yaşayacağım sensizliği...