Yoksunluğun Ezgisi

Düşlerimde

gölgenin yolunu gözlüyor

yaşam yorgunu gözlerim ...

Kaç bahar geçti

kaç hazan taradı saçlarımı

sen kokulu rüzgarın elleriyle

İçimde özlemini büyütüp

- bir bilsen -

Kaç ömrüm gazel

Yoksunluğunun ezgisiyle

kavrulan kirpiklerim gün sayarken

toprağa ...

Görmüyor musun ?

ellerim ..

kanadı kırık martı ellerim

ellerim .. yüzümün denizinde ...

beni de toprağına al yar ! ...