Yoksunum

Yoksunum !

Ama kendimden,duygularımdan,

Hiç bir şey hissetmiyorum,

Ne gülün kokusunu,

Ne de parmağımdaki dikeni,

Yara bandına da gerek yok,

Kırmızı sıvıdan öte geçmiyor,

Damlayan kanlarım...

Doluyum !

Senelerdir biriktirdiğim,

Ha bugün,ha yarın,

Hallederim elbet de,

Geçer gider dediğim,

Kök salan yüklerle..

Gövde gösterisi yapan,

İsyankar yüklerle...

Yalnızım !

Senin kadar,onun kadar,

Herkes kadar..

Ne olmuş sanki !

Etrafımı sarmışsa kalabalıklar,

Soran çok,anlayan yoksa,

Kapanır mı aradaki uçurumlar ?

Muafım !

Tüm sorumluluklardan,

Bilinmezliğe kucak açmışken,

Kendimden gayrı,

Herkese susmuş iken,

Kim sorgulayabilir ki,

Bomboş bakan gözlerimi...

Mahkumum !

Aynı güne,geceye,

Mecburum !

Tıkıldığım hücreye,

Artık önemi de yok,

Yaşanmayan günlerin,

Ölüme çeyrek kala,

Keşkeleri neyleyim...