Yoktun

Soğuk tükürüğü perdeler iniyordu

Üşüyenlerin suratına ince ince

Işıklar paramparçaydı

Kaybettiğim şehrin duvar diplerinde

Türküler suskundu uzaktan

Suskun olanlara

Çok mu karanlıktı ellerim

Sen yoktun...

İçki sofralarında büyütülüyordu

Yalnızlık bir fil gibi

Biraz da hava gibi tüketiliyordu

İç çektikçe ve içildikçe

Yelelerine tutunuyordu gece ayazın

Camlar buzdan bıçaktı

ve içimde bir kanamaydı sensizlik

Ard arda geçenler

Yan yana gidenler

Benden çaldığın

Sokaklarda yürüyorlardı...

mayıs,2002