Yokuş Yukarı

Güneşin tüllerini üzerinden her atışında,

Denizin üzerinde gezinir dururken,

Başı boş,

Sürrealizm ile realizm arası,

Etrafı sisli cam gözlerden bakardım.

--

Ve hep o büyülü güzelliğin ortasında,

Kendisini Dali'nin fırçasına yakıştıramayan,

Eğri kelimeli,büğrü tümceli,

Bir adam vardı.

--

Ki o adam kum tanelerine basa basa hep,

Yokuş yukarı çıkardı.

--

Elinde dumanı meçhul bir nefes,

Taze bir sigara olurdu,

Her güz yaprağı intiharında,

Nikotin daha bir gençleşirken,

Yaşlanır dururdu adam.

--

En nihayetinde bir an geldi,

Nefes kaydı,

Sönük parmaklar arasından,

Adam,

Yokuş yukarı,

Daha yukarı...

Daha yukarı çıktı,

İmrendi

/Bulutlara.