Yol Kenarı Musallası

Elini, eteğini çekmişti bu hayattan

Camı hafif çatlak gözlüğüne doldururken dünyayı

Kim bilir

Neyle süslüyordu gönül evinin avlusunu

Lakin

Yazmaya müsait değildi elleri.

Kaç kitap devşirdiğini

Ne o bilir ne de ben

Ama

Her şiir bir savaştır aslında

Karşısında durulması gereken

Meczubun aklına ilişen herşey doğrudur

Çünkü meczup olmak yalansız bir sorgudur.

Gösterişten uzak, riyasız düşler alemi

Düşlerini süsleyen her kadın için

Kurulmuş bir idam sahnesi...

Anladım sırtına yediği hançerleri

Çıkarmakla meşguldü son yıllarda...

Ve delirtmişti delirmek için

Kalemin akmayan mürekkebini...

Boşver dedi bana, anlat!..

- Neyi ?

Gönlünden geçeni...

- Güldüm

Dökül dedi...

"Maşrıbdan mağrıba uzanınca güneş yüzlü çocuk

Umut tohumları ekildi dünya dağarcığının gövdesine

Sarsıldı Kisra'nın sarayları

Söndü necasetle körüklenen alevler

Yıkıldı putlar birbiri ardına

Titredi gönüller

Ve seslenildi semalardan aşağılara

Kurtarıcınız geldi!

Kahinlerin ocağına düşen ateş gibi parlıyordu gözleri

Nihayetinde tutuşturmak için gelmişti gönülleri...

Gezdim fakat görmedim onu ve onun gibisini

Daha kundaktayken bedeni

Sesleniyordu arşın ötesine

Ümmeti ya İlahi,

Ümmeti ya İlahi...

Hasılı bey amca o mübarek bana,

Beni görmeden kardeşim dedi!..

Şimdi sordun gönlümden geçeni

Sesleniyorsun duvarların ötesine

Ses ediyorsun,

Gürültü ediyorsun

Eylül diyorsun, mavi diyorsun

Kara düşmüş yüreğini

Kağıtlara nakşediyorsun...

-Ne tavsiye edersin evlat dedi?

Aşk dedim

-Neye dedi

Terketmeyecek olana...

Sustu,

Sustum...

Susuşunda gördüm vehametin gidişini...