Yol Şiirleri 'geçip Gitmek'

Yürüdüm sonra

Geçen mevsimden kalan bir yaprak takıldı peşime

Gün ışığı düşmemişti henüz kente

Çok şey gördüm

Gerçi varmak kolay değildi birçok şeye/

Kibrinden diz çökmeyi öğrenemeyen

Zengin mahallesinden geçerken anladım

Duvarların niye daha da yüksek olması gerektiğini

İçsel olmayanın içini görmek yasaksız bir suçtu

ve tarhana kokusu eşlik ediyordu

Yoksul evlerin

Kimine göre anlamsız duvarlarına

ve ayıptan değildi şiir

Yaşananların birkaç sözcükle anlatıldığı o duvarlarda

Uzayıp gidiyordu yol

Olur ya

Ad'a yazmaktan korkmayan

Bir şair ile karşılaşırdım belki

Yürüdüm

İsimsiz şairlerden öğrendim

Erken kalkmaya alışık yaşlı yüzleri

ve telaşlı çizgilerini okumayı

Öğrendim ki

Zamanın tek bir kanunu vardı 'geçip gitmekti '

İstisnasız yapardı işini

Güncesi yoktu

ve isimler biriktirirdi unutulup giden

Sadece şiirlerde yaşıyordu büyük harfli hayaller

Yürüdüm

Ardımda geçen mevsimden kalan bir yaprak

Önümde kavşaksız bir yol

ve tan öncesi serçe şarkıları anlatıyordu

'Keşke pamuk şekerinden yaratılsaydı aşk'

ve öğrendim ki

Milyar yıllık evrimden sonra

Hala büyümeye devam eden bu evrende

Değişen bir şey yoktu

Her şey hala bir yıldız kadar yakındı

Yürüdüm

Peşimde geçen mevsimden kalan bir yaprak

Gün ışığı düşmemişti henüz kente

ve O

O'nu seviyordu...