Yol Verin Geçeyim Dumanlı Dağlar!
Durmayın önümde Allah aşkına
Yol verin geçeyim dumanlı dağlar
Allah için dokunmayın şaşkına
El vurmayın yaram ağlar yâr ağlar
Bir yâr için çıkmazlarda kalmışım
Bülbül gibi ahu zara dalmışım
Çiçek açmış güller gibi solmuşum
Elim ağlar gözüm ağlar yâr ağlar
Ne arifim ne kâmilim ne deli
Ne mürselim, ne nebiyim ne veli
Ben de yâr yoluna düştüm düşeli
Dilim ağlar dişim ağlar yâr ağlar
Yitirmişim ararım gülizarı
Yâr uğruna çekerim ah-u zarı
Bir goncayım bir çiçeğim bir arı
Dalım ağlar balım ağlar yâr ağlar
Dayanamam gözlerinin yaşına
Görsen hallerimi gitmez hoşuna
Çalsam çağırsam ne boşu boşuna
Sazım ağlar sözüm ağlar yâr ağlar
Bu deli sevdada kalmadı kârım
Gül dibinde yanar dumansız harım
Kimsesizim nerde benim baharım
Yazım ağlar kışım ağlar yâr ağlar
Anlıma yazılmış kara yazılar
Yüreğimde yarım kaldı arzular
Göz, göz oldu yaralarım sızılar
Derman ağlar tabip ağlar yâr ağlar
Ozancayım yâr sevdamı el bilmez
Beklerim yolları cananım gelmez
Benim kara bahtım talihim gülmez
Benim için alem ağlar el ağlar
Fevzi Cahit
Ozanca/İzmir