Yolcu

Yüksünmedim yarınıma doğru yola çıktım

Sürünmedim kah yoruldum kah dinlendim

Sevinmedim ümide doydum sevgiye acıktım

Zevklenmedim kah zengindim kah dilendim.

Yalan yanlış yollara saptım bazen

Kah doğruyu buldum kah düştüm derde

Ya ermiş yol gösterdi bana ya sazen

Kah kürk giydim dolaştım kah pecmurde.

Kimi ilkbahardı yaşadığım kimi hazan

Eremedim yaza, doyamadım güneşe belki

Dost dedim kimi Mehmet kimi Hasan

İzbelere düştüm sayamadım ne sonu ne ilki.

Gönlümde yorgunluk ümidimde hüzün

Gideyim bırak bilinmeze yolcu yolunda gerek

Sevda takvimi kah baharda yaprak döker kah güzün

Murada ne hacet murad bir kara toprak, bir de kürek.

Cumhur Karaca