Yol(cu)luk

Aldandım

Yine soğuk sarmaş dolaş

Sersemce dağınık ve uzun

Ve inadına yorgun

Ben miydim yansıyan siluetlerden

Aldandım

Geçmekte her an hayat treni

Durmadan hız kesmeden

Acı çığlıklarla hem de acıtarak

Ben miydim o raylardan süzülen

Aldandım

Sızmış ve yıpranmış bir yığın

Alabildiğince çirkin ve bitkin

Kadavra şemasında bir zihin

Ben miydim bu diyardan göçüp giden.