Yolculuk Notları / Sanrı
I_ girizgah
sallantıdayız, düşlerimiz birbirine çarpıp yerle yeksan olmakta
büyük depremlerin merkez üssü vaziyetinde mağlup içimiz
gözbebeklerimize vuran bir olmamanın sıkıntılı ay ışığı katli
dumanı tüten kent cinnetleri son kalan elimizde avucumuzda
bir çığlık şiiri etrafında
yarasalar uçuşmakta
parçalanıyor adımız kent keşmekeşliğinde
parçalanıyoruz bir acı misali
kaldırım aşklarının büyüyen gölgesinde
biz Istanbul kaçakları...
II_ yol
dağların arası ayna parçaları
dudağımıza sürülen bir tutam kar
sımsıkı kapalı sarmaşıklı özgürlük kapıları
meçhul tüneller bizi uzaklaştırıyor bizden
tek kibrit ateşi dahi yok
bir ürpertidir ihanet misali geçip gidiyor
dikenli tenimizden
susuyoruz
-sanrı-
olmayanları görüyoruz bir bir yanımızda
olmayanları
olmayacakları
yırtık biletlerimizin ucundan tutan öteki anlar
buz gibi ter içindeyiz
bir anne göğsünün sol yanında kekik kokuları
bir çocuk alnında rüya dokuları
bir kadın yalnız bileklerinden dökülen kan
bir adam ağzında yaşamanın tadı yavan
III_ devam
adımızı unutmuşuz
yollar adımız
terk etmişiz kendimizi yanlış istasyonlarda
istasyonlar adımız
yollara meftun...