Yolculuk Var Hayata

Gündüz uyanmış gözleri mahmur

Yolculuk var hayata.

Rastgele deyip evine ekmek getirmiş bir tekne,

bağlamış limana bekliyor yorgun.

Fırının önü kalabalık

Hayırlı işler diyerek simitler tepsilere dizilmiş.

Gazeteler bir bir kutulara konmuş

Çaylar demliklerde demlenmiş

Sofraları şenlendirmiş ince belli bardaklar

Sofra başındakiler afiyet olsun deyip başlamış.

Yollara düşmüş bile emekçiler

Duraklarda tıklım tıklım bir kalabalık

Yetişme , yetiştirme derdine düşmüşken herkes

Köşedeki bakkal amca

İyi sabahlar diyerek çoktan açmış bile küçük ama bereketi bol ekmek teknesini.

Ya öğrenciler ;

Anneleri başarılar diyerek yollamışlar,

düşmüşler okul yoluna gözleri yarı uyanık

Gene dolmuş çantaları en ağır bilgilerle .

Peki ya penceresinin önüne konan

Her sabah günaydın diyen minik kuş.

Yüreğine şarkılar söylüyor her bir minik lokma ekmeğin ardından

Kahvaltısını ediyor kader arkadaşı tekerlekli sandalyesiyle

Balıkçıların bereketli dönüşüne seviniyor

Mis gibi gevrek kokusunu içine çekiyor simitçilerle

Çayını yudumlarken öğrencilerin okul heyecanı hissediyor

Koşuşturup işe gitmeye çalışanlarla yoruluyor

Ama her birini mutlu sabahlar demeden yolcu etmiyor

Işığa açılan penceresinden

Yolculuk var hayata deyip

İki tekerlekli kader arkadaşıyla

Yoluna devam ediyor.

Kahkahaların cirit attığı

Gözyaşlarının silindiği

Ağlamanın yasak

Gülmenin serbest olduğu

Doyasıya tebessümlerin kol gezdiği

diyarlarda

mutluluk arkadaşıyla

hayat oyunu oynuyor

Penceredeki ihtiyar ,

delikanlı yüreğiyle.