Yolcunun Istırabı

Yolcunun ıstırabı, sanmayın ki yoldandır,

Gideceği menzile, yükü ağır ondandır,

Şâhâne az bulunur, bahâneler boldandır.

---İpi kısa olanlar, kuyuya derin diyor,

---Yandım Allah yandım, su verin diyor.

Kimlerin neyi yoksa ondan feryat ederler,

Kurtları koyun sanıp, kuzu gibi melerler,

Olmayana göz diker, abes yere yelerler,

---Kuzgun gibi istekli, kazlar gibi doyumsuz,

---Hayvanla insan yanı, bir biriyle uyumsuz.

Ham hayaller peşinde, safi gönül eğlemek,

Hiç değeri olmayan, çok sözleri söylemek,

Hovardaca harcayıp, vakti ziyan eylemek,

---Havayı bulandırır, gidişi zora sokar,

---Nefisler isyan eder, nefesleri pis kokar.

Nasıl duymak isterse, öyle anlar her sözü,

Nasıl görmek isterse, öyle görüyor gözü,

Gönül kapısı paslı, örümcek sarmış özü,

---Kalpleri katılaşmış, üstünü yosun tutmuş,

---El-âlemle uğraşıp, kendisini unutmuş.

Anlamaktan kaçıştır, sorulmayan sorular,

Her türlü firarinin, kahredici sonu var,

Soru cevap arayan, en mukaddes konular.

---Bedeli ağır diye, bilenden sorulmuyor,

---Beden aklı ben diyor, Ruh için yorulmuyor.

Bir vekile sığındık, ters düştük vekillere,

Çok şükür bağlanmadık, manasız şekillere.

Verdiğimiz her mesaj, gelecek nesillere.

---Bilmeyen bizi bilmez, bilmek işine gelmez,

---Hep yerlerde sürünür, gölgeler hiç yükselmez.

Kâinatta ki her şey, benim olsa ne çıkar?

Bunları bina eden, bir gün başıma yıkar,

Gönlüm aşka müptela, ne usanır ne bıkar,

---Ölüm; en yakın zaman, doğum denen milada,

---Hangi ten kimde kaldı, hangi canlar dünyada?

08.02.2011