Yoldaşımı Beklerken

Kış nerdeyse bitecek,

Bahara bir adım kaldı,

Karıncalar uyanacak önce,

İşçi sınıfından hem de,

Çiçekler tohum verecek,

Açacaklar rengarenk,

Umutlar yeşerecek,

Aşkın hakisinde,

Güneş ağır ağır ısıtacak toprağı,

Yakmadan kavurmadan,

İşte o an suskunlaşacak kalemim,

Yeniden doğuşa şahit olacak gözlerim,

Şimdi Sabahçı kahvesindeyim,

İki küçük pencere ve bir kapılı,

Gölgeleri kaybolmuş ben gibilerle,

Suskunlukla oturmaktayım,

Bahçede iki sevgili sımsıkı sarılı,

Hızlanmış solukları nefes nefese,

Hiç bitmesin der gibi, gece,

Herkes Güneşe aşık onu beklerken,

Onlar geceyi sevmişler gün batımından,

Yaratmışlar kendi umutlarını,

Bir olmuş ruhları ışığı beklemeden,

Günleri,ayları sığdırmışlar ve koca yılları,

Varoluşları mavilikler gibi,

Kalemim,kağıdım, birde cigaram,

Oturmuş yazıyorum..

Işığımı, Yoldaşımı beklerken.

Cafer Gececi