Yoluma Şems Ardıma Gölge

ve ben

teninde gecenin soğunu

gözlerinde toprağın kudretini taşıyanım

bekçisiyimdir dostluğun ve aşkın

eskilerden bir adam tanıyorum,yüreği semayı aşkın

öyle bir adam ki bu

yüzünden doğuyor güneş

//

karşımda oturuyor

nefes almıyor sanki ney'in sırrını üflüyor

azraile karşı duruyor bu adam

bir gün bir can alınacaksa ikimizden sana ne hacet.

bu ne cürret diyor.

//

işte diyorum işte bir gün bir yerde ölürsem

yani ölürsem.

bu adam öldüğümü yazar

ondandır bütün kağıtların korkması ondan

çünkü biliyorlar bir gün ölürsem

yani gerçekten ölürsem

sırf benim ölümüm kalmaz,

intihar süsü verilmiş şiirlerde kalır ondan

ey gönlü yunus içi emre

ey yoluma şems,ardıma gölge

hak'tan gelen dost

canım canına

ve bilirim ki canında canıma fedadır