Yolun Sonundaki ışık

gözlerimi kaçıyorum

gözlerine bakmamak için

kulaklarımın aşına olduğu çığlıklar

sağır edecek beni bir gün

bir çocuk direnirken soğuğa

tırnaklarım sızlar

ah toprak

ah taş

kana susamış çöl

gittikçe uzaklaşır

uzayan yolun sonundaki ışık

düşündükçe uykularım kaçar

çaresiz babaları

annelerin gözyaşı

içime akan ağıt

bomba

top

tüfek

çocuklar ölümle yan yana yürür

tank

uçak

gemi

oyun oynadığı ne varsa canını alır

fersiz bir ışık var yolun sonunda

ha söndü

ha sönecek

kimi görecek

kimi göremeyecek

dayanın

ey mazlumlar

ey masumlar

ey sabiler

o ışık yeniden ferlenecek

o ışık iman

o ışık inanç

o ışık hayata tutunmak

ve bir umut yeşerecek

doğan güneşle birlikte

devran bu

hep mazlumlara değil ya kahrı

gün gelecek devran dönecek

gün gelecek

zalimlerden kurtulacak insanlık