Yordular Şu Gönlümü

İçimde yanan ateş sönmüyor sönemiyor

Kader bir yöne düştü dönmüyor dönemiyor

Yüreğim şu feleği yenmiyor yenemiyor

Çıkmazlar içindeyim böyle yaşıyorum ben

Yordular şu gönlümü sevmiyor sevemiyor

Küstürdüler kalbimi övmüyor övemiyor

Dilim küfre mühürlü sövmüyor sövemiyor

Dertler sırtımda kambur böyle taşıyorum ben

Bir dost aradım durdum gelmiyor gelemiyor

Benden bile kederli gülmüyor gülemiyor

Hayat tecrübesi yok bilmiyor bilemiyor

Yeni bir dost peşinden böyle koşuyorum ben

Felek bana bir kapı açmıyor açamıyor

Felek ağına düşen kaçmıyor kaçamıyor

Bülbülün kanadı yok uçmuyor uçamıyor

Olanlar karşısında böyle şaşıyorum ben