Yorgun Beşer

Yolcuyum! Hem de ne yolcu...

Giderken ardımda bir şey bırakmıyorum.

Zaten bırakacak neyim var ki..

Yok işte; hiçbir şeyim, ne olmuş yani..

Belki bir sandalye bırakabilirim..

Ya da fazladan bir kalem.

Yeter her halde.. daha ne olacaktı ki !

O yüzden beni varlığımla sınamayın;

Üzülürüm... belki de zoruma gider

Yani diyeceğim şu ki;

Bende olan şey herkeste de var..

Ne mi ?.. ağız, burun, bir de çalışıp

çalışmadığından emin olamadığım beynim..

Unutmadan; hayallerim mi..

Onları çoktan miras listemden sildim...

Ne yapaydım ya..

Sonuçta hep öyle kalacaklarına;

Ben de aldım elime kalemi..

Bütün hıncımla;

Kağıdı yırtarcasına sildim...

Sonra da ellerime...Şey nasıl desem

İsyan edercesine...

Göz damlalarım akın etti... 15:38 18/04/12 ÇSK DERSİNDE...