Yorgun Bir Irmağın Su Yatağına İç Döküşü

Dağlardan demini aldın da geldin

Bir ırmağın serin suları gibi akıyorsun saclarımdan koynuma

Bir küheylan gibi koşuyorsun yüreğimin en derin köşesine

Ay gibi parlıyorsun tenimin üstünde

Sakallarının gölgesi düşüyor yüzümün deltasına

Bir kelebek gibi titriyor kanatların sevdamın yörüngesinde

Dokunmaya kıyamıyorsun sanki

Uzaktan iç çekişlerin geçiyor saçlarımda çarpıyor kulaklarıma

Gözlerine konuk oluyorum

Benim gözlerimden bakıyoruz yıldızlara

Geceleri üstümü örtüyorsun düşlerimde

Rüzgâra baraj kuran tuğlalar gibi

Set kuruyorsun yollarıma

Yorgun bir ırmak gibi azalıyor çağıltıların, susuyorsun

Gecenin gizinde bilinmez konuklar gibi dolaşıyorsun düşlerimde

Sokak lambalarının tenha yollara düşen ışığı gibi

Gizlice öptün dudaklarımın kıyısından

Tut ellerimden

Yüzün avuçlarımda dinlensin

Tenimdeki yara izlerimden öp usulca

Çağır beni sesinin filizlendiği yerden

Sar beni yüreğinin sesindeki tılsımla

Gönül koyma bana uzaktan

İç çekerek bakma bana öyle

Coşkun sular su yatağına küser mi hiç

Yağmurda ıslanmış

Yeni açan bir narçiçeği gibi bakıyorum arkandan

En çok senin ellerini sevdim yüzümü avuçlayan

Sabahın seherinde yeni uyanmış kuşlar gibi yüreğimde ötüyorsun

Sigaramın dumanında tütüyorsun

Sahipsiz bir bardağın altında kalmış

Bir yudum şarabın hüznü var gözlerimde

Ruhuma doluyorsun yavaş yavaş gidiyorsun soyunarak

Nerde kaldı önce aşka çağıran

Sonra dinlendiren buğulu sesin

Bedenlerimizden gizli her gece yıldızların arasında

Hudutsuzca sevişiyor ruhlarımız

Cennet gibi bir rüya bahçesi içinde büyüyor

Suladığımız kır çiçekleri