Yorgun Düşünceler

bazen öyle çok yorulursun ki

bırak sendeleyerek bir adım atmayı

kısacık bir nefes dahi almaya mecalin kalmaz

olduğun yere yığılıp kalırsın

kulağında yankılanır

Geçmişte kalan geleceğe yürüyemez

Gelecekte yürüyen geçmişsiz var olamaz

diyenlerin sesleri

uzun uzun düşüncelere dalarsın

Düşündükçe damarlarında dolanan kanın kesilmesini

Ölümün çığlıklar koparan sessizliğini hissedersin

Göz kapakların yavaş yavaş kapanır

İçindeki yaşama arzusu yokluğa karışır

Gökyüzünde uçan kanatların kırılır

Ne zaman ki düşlerinde

Toprağın koynuna cansız düşer bedenin

Ruhunun derinliklerinde gizli bir el hissedersin

İşte o zaman anlam kazanır

ağlayarak dünyaya gelen bedeninin

sükut içinde kaybolup gitmesi