Yorgun Şehrim

Kadıköy sessizliğe büründü.

İstiklal caddesi karanlık

Sarhoştu semtim, şehrim

Yalanlara bürünmüştü

Sevişmeler...

Gidiyorsun işte yalanlarla

Duyabiliyor musun şehrimin gürültüsünü

Ağlayan çocuk seslerini.

Kız kulesindeki yakamozu görebiliyor musun?

Yalanlarla kaybolurken

Gidiyorsun...

Sabah ezanları okunurken

Gözlerimden süzülen yaşları

Silebilir misin?

Boğulurken sensizlikte

Gelebilir misin?

Galata da bir kadeh donmuş,

Ellerler buz tutmuş ,

Deniz kırmızıya boyanmış,

Görebilir misin?

//Sen// giderken...

Üsküdar da fırtına,

Taksimde kasırga

İstanbul yorgun bu defa

Gitmelerden sonra...

Çıkarsız sevişmeler kaldı mı geride

Adımlar göz yaşıyla boğulmuş

Şehrimde...

Zindanda kaldı yürek

Aç kaldı susuz kaldı,

Yoruldu şehrim gitmelere...

Mehtap doğmuyor,

Çocuk gülmüyor,

Sensizlikle boğuluyor şehrim

Paramparça duygular savruluyor

Gölge yapan yalanlar

Çıkarsız aşklar kalmadı şehrimde

Bu defa yorgun kırgın İstanbul

Gitmelerden sonra...

İst. 15.03.2010