Yorgunum Yaşlarımla Sensizliği Örmeye

kırık dökük sayfalarımı canlandırıyorum,

döktüğün kan kırmızı ihanetlere...

sepya rengi fotoğraflara çiziyorum ,

masum dedikleri gönlünü...

yazıyorum sorgusuzca..

adına karaladığım kaç bahar varsa

hepsini yeniden siliyorum yalnızlığımla...

bir dilek takıyorum sevişmelerimize,

nefesinle dalgalanan saçlarıma...

mavisi bozmuş gökyüzüne dalıyorken bakışlarım..

her radyoda bir veda mırıltısı...

işte gitmelerinden arda kalan tek şey..

el ele çıkamadığımız basamakların ,

vuslatınla kırılması...

dudaklarımızla öldürdük oysa kavuşmaları..

şimdi nasıl da seni dilesin sensizliğim...?

sana dokunamadan ,

yaralarım kanar oldu seni sevmelere...

her koyduğum üç noktanın ardında gizledim ,

o düş kokan silüetini...

tekrar tekrar kırıyorum..

sana yazdığım kaç satır, kaç şiir varsa..

terkedişine yoruldu gözlerim..

ne yaşlar örüyor ..

belki birgün çıkar gelirsin diye!!....

şimdi susalım olur mu?

yorgunum...

yaşlarımla sensizliği örmeye...

//..yorgunum....... //