Yoruldum Ben

Aşktan değil de, gönül kapımı her güzele

Kayıtsız şartsız her an açmaktan yoruldum ben

Bir vefasız yüzünden düştüm ben şiire gazele

Yârin elinden zehir içmekten yoruldum ben

Gönül hazinem, gönül hırsızlarınca soyuldu

Yüreklere aşk ekti karşıda zulüm buldu

Bu da yetmezmiş gibi kapı önüne koyuldu

Geçtiğim yolu tekrar geçmekten yoruldum ben

Bunca derdi çileyi senelerce çekip

Yine de aşk diyorum ben kendimden vazgeçip

Zehir dolu bardağı bir dikişte içip

Etrafıma mutluluk saçmaktan yoruldum ben

Nefes almaktan aciz bedenim çok yorgundur

Beni böyle yoran şey aşk denilen vurgundur

Cennet ödülüm olsa sensiz bana sürgündür

O diyardan bu diyara göçmekten yoruldum ben

Bu zamana kadar hiç gülmedi kara bahtım

Yar diye zalimleri seçmekten yoruldum ben

Her sevdada çok zarar gördü şu gönül tahtım

Kurduğum hayalleri biçmekten yoruldum ben

Emrah ı çıkardılar aşk adındaki ilden

Yüreğimi dağlayıp uçmaktan yoruldum ben

İki günlük mutluluk için tuttuğum elden

Tabanları yağlayıp kaçmaktan yoruldum ben

18.05.2010