Yosun Taşları

Yalnız ağlarken gördü beni insanlar

Onlar sadece göz yaşlarıma şahit oldu

Sol yanımı ne siz sorun ne ben anlatayım

Unuttukları tek şey göremedikleri yüreğimdi

Ne kendimi ifade edebildim nede seni sevgili...

Tutunamadım yosun tutmuş bu çakıl taşlarındakı hayata

Alışamadım kirletilmiş bir sevdadan sevilmeye

Şairin dediği gibi yıkıldı işte yolunu bekleyen bu adam

Lan sevmiştim işte gönlümü vermiştim oysa kı sana

Adına şiirler yazmıstım be sayfa sayfa

Razıyım şimdi kanayan bir yüreğin en dibinde ölüme

Issız ve yosun tutmuş bir yürekte yok olmaya...

Artık içimdeki cesetleri çiğneyıp gidiyorum

Yeşeren bir yaprağın ansızın düşmesi gibi

Şimdi kayıp bir şehrin virane olmuş yolcusu gibiyim

Etrafım uçsuz bucaksız yosun çölleri sevgili...

Kaybolan yıkılan bu sevdam hükümsüzdür

Ayrılık şiirlerime ıhanet ve koca bir elveda ekledim

Yosun tutmuş bir yürekten çıkardım sana ait ne varsa

Hakkını helal et gidiyorum sensiz cehennemlere

Aldım yanıma senden hatıra bu yaralı yüreğimi

Neyime lazım yosun tutmus o taş kalbin...

10.11.2013