Yukarıdan Düşme Bir Şiir
Kuytularda saklanırken baykuşun biri
Büyük sığınaklara ürkek ruhlar konar
Şehirleri benimseyen
Söğütlerde dik duran bülbül sesine
Kağnı gibi
Ağır ağır bekletirken karmakarışık hisleri
Gereksiz zamana hapsedilemez
Ellerimin ilkelliği
Yukarıdan düşme bir şiirin
İnce uçlu gölgesinden
Ve neresinden olduğu belli belirsiz
Bir turuncunun uyanık yenilgisinden
Sarkarken çalıkuşu
D/okunur nöbetiyle
Gecenin hançeri
Tavan arasında
Ölümün alışılmışlığında
Mora çalan uykusuz güvercinin
Tanıklığında
Ve öbürünün pembe panjurlarında
Perdeye yansıtırken
Kızıl fidanları
Papağanlar konuşur karanlık ışıkları
Tövbesine
Günah bulaştıran
Ve gelip giden
Sonsuz gökkuşağının renklerinin
Siyah beyazlığında
Yakarken fesleğenleri
İçine doldurur bir ses
En nadide leylekleri
Başlangıç olarak
Bir tutam samanyolu katarken yalnızlığa
Kıyılarda koşar durur unutkan kırlangıçlar
Martılara seslenir
Eşitaralıklı sumrular
Sonraya bir hiç kalır
Adını gizler
Hatıra sanılanlar
Göze bir flamingo çarpar
Kirlenir
Mağlup olunanlar
Ve bilmem hangi zamanda
Uçurumdan atlayacak cesareti
Nasıl bulur bu saksağanlar
Bir söyler bin işitirken
Dünyası darmaduman olanlar..
29.01.2018