Yunusça Bakış

Hep merak etmişimdir

Yunusun felsefesinin kaynağını

Şiirlerini okumaktan öte

Zamanına baktım kargaşa

Bizim Yunus pür neşe

Kini nefreti kovmuş

Sevgi saygı anıtı olmuş

Bu ne hikmetti

Nasıl bir merhamet ve şefkatti

Ne gam sen ben ne endişe

Böyle merakla doluyken

Simsiyah bulutların cirit attığı

Kasevetli bir gün

Bindim uçağa Esenboğadan

Yükseldikçe uçak alçalıyordu her şey

Bir iki dakikada parçalayıp kara bulutları

Ulaştı masmavi ıpışıl sonsuzluğa

Hayran hayran izlerken doyumsuz maviyi

Hatırladım yılladır cevap aradığım soruyu

Birden beynimde bir şimşek çaktı

Dedimki Yunus dünyaya ve insana buradan baktı.