Yüreğe Yeniktik

Gülüşlerimiz yamalıydı

Cemresiz baharlar gibi

İçimizdeki sevgiyi yok ettik

Umarsızca uzanırken güle

Oysa

Onunda bir dikeni vardı

Unuttuk

Battıkça dikenler

Pür telaş elimizi çektik

Sonra

Yılları devirdik

Takvim dedikleri bir kâğıtla

Bilmeliydik

Dikensiz gül olmazdı

Baharı olmayan yaz gibi

Her yarayı sarmayı öğrendikte

Darası olmayan

Yüreğe yeniktik