Yüreğimden İki Deniz Ötede

I

yüreğim / kapısı sana açık sonbahar

tüm üşümelerime / ayazına rengini verdiğim

özlemin geceyi cehennem kılan har

düş gelgitlerinde

bir sevip bin öldüğüm...

kovulmuş çocuğuyum yiten bir aklın

şimdilik / vadedilmiş ağustos kadar ömrüm

kimsesizim ve seni sevmeye çok yakın..

dağ başında unutulmuş kaval sesi yalınlığım

şehir sokaklarında dağ çiçeği kadar şaşkın

sana dönük yüzümde

kırılganım..

adın sıra kaçar uykularım..

II

ansızın çiçeklenen dal

düş gecemin en yalnız yerine / çoğal

bir tek senin adın var

yokluğunu haykıran ses tellerimde

al beni dilediğin perdeden çal

geri dönecek tüm yitik günlerim

sana dokunduğum gün

bir anda bir ömür yaşanacak

elele ilk adım / benim adım olacak..

III

özledim

her ne kadar inkara varsa da içim

yasaklasam da hüznünü kendime / yüreğime

arayıp ellerini titrese de ellerim

sebepsiz ağlamalara da düşsem

özlediğimden değil desem de / özledim..

IV

yaşamak var artık / seni yaşamak

kapatıp tüm ışıkları

bir yorgan gibi çekip üstüme o sıcak bakışları

seni yaşamak sessizce / ansız ve zamansız

yüreğimden iki deniz ötede

saçlarına rüzgarı sesimle çizdiğim kız..