Yüreğime Cemre Düştü Be Abla...

Ne çok anlatırdın bana ilkyazları abla

Soluksuz dinlerdim sesinden,

Kavuşamamış anların efsane sancılarını...

Geceden sabaha,

Sabahtan akşama

Ne çok hayat koklardık,

Aşka bakardık biz abla...

On ikinin gizemli sihrini umursamaz,

Sonsuza giden yollara adardık heveslerimizi...

Heybemizde bir tutam gerçeği saklayarak

Hayallerle umudu harmanlardık...

?Umut' derdin ?Aldığın nefesin hakkıdır...'

Bir yudum kahvede dinlenirdin sen

Gözlerin geçmişin buğulu gölgesinde tenhalaşır

Bir noktaya kilitlenip ıslanırdı

Dudaklarında ince bir kıvrım

Her şeye rağmen gülümserdin sen abla...

Derin soluğun ısıtırken içimi

Anlatırdın usanmadan...

Öylesine bir mecnunken beden

Leyla'sına kavuşurdu kaleminde

Aslı susuz kalırdı Kerem misali çöllerde...

Hiç duymadığım bir karakter yaratırdın sen

Kurbağa olurdu prens

Sevdası yoluna gönül gözünü düşler,

Usanmadan, uslanmadan

Aşk ikliminde adıyla yaşardı...

Hikaye olurdun sen,

Gece güne giderken huzurlu rüyalar akardı uykularımıza

Huzursuzluklarımız kısa bir süreliğine saklanırdı

Yastık altına...

?İmkansız yoktur' derdin bir yıldıza göz kırparken sessizce

?İmkansızlık insanın duvarıdır,

Duvarlarsa kul kararının yansımasıdır...'

Biz seninle nice duvarları yıktık abla...

Ah abla sen ne kanaatkar bakardın hayata...

Acıları içtiğin her santimde

Kardelenler açardı bakışlarında...

Sen içine ağlarken,

Hıçkırıklarımı susturmamayı öğrettin bana abla...

Ufukta daldığım uzak bir yelkenlinin

Çürümüş tahtalarına hasret,

Yakamoz olup dokunmayı özledim dediğim zamanları

Şiirlerle sustururdun sen...

Olmazlar dinmese de yüreğin sol yangınında

Kederler toplardık papatya tarlasında...

Bir şiir olurdun sen

Bir şiir yaşardım ben

Bir şiir yağardı başlıksız

Sırça yüreğimizin buğusuna...

Bir darbede kırılacak kadar narin,

Bin darbede yenilenecek kadar güçlüydük biz...

Sır tutardık yaralarımıza

Kabuklarımızın ağrılarını dindirirdik

Bir fincan kahvenin hoş tadında...

Ah abla kışlara saklandığımda

Birbirinden habersiz her kar tanesinde titrerken içim

Saçlarımı okşardın derinden...

Yüzünde kederli tebessüm

?İnan' derdin...

?Habercilere inan baharın,

İnan, ilkbaharın çok yakında...'

Oysa bilirdim ben,

Nice baharlara küsmüştün sen

Ne ilk ne de son olurdu özlemin...

Tomurcuklanırken dut ağacı durulur,

Erguvanlar dökülürken hüzünlenir,

Sarıya boyandığında doğa, ağlardın...

Ağlardık beraber

Ağlardık sessizce

İçimizde gözyaşlarımız kaynağında coşarken

?Aşk' derdin ?Yüreğinin sesinde...'

İnanmazdım sana,

İnanamazdım, şaşardım...

Geçit vermez Zigana'nın kayalıklarında

Aç gözlü akbabalar zifir ile doldururken ciğerlerimi

Nasıl inanırdım ki,

Görünmez bir elin havayı aydınlatacağına...

Aydınlandı abla...

Hani göz kırptığın yıldız var ya

Dileklerimi tuttu.

Bir yaşamı söndürdüğü batılına inat

Armağanını yolladı...

Ben sihre inandım abla...

Kara gömülen toprağıma,

Nefessiz kalan ruhuma,

Damarlarımda can suyuma,

Yüreğime,

Yüreğime cemre düştü be abla

Aşk düştü

İlkyazlar uzaktı ya baharlar göründü...

Gözlerime değen ilk cemrenin ömür çağrısında

Gökyüzünden aktı bal yağmurları

Ne çok ıslanmak istediğimi unutmuşken

Duaların gerçek oldu

Ben aşkla ıslandım abla...

Ruhumda filizlenen koyu yeşillerim var artık benim

Düşlerim, gülüşlerim, huzurum,

Yüreğimde emanet bir yürek var abla...

Aşk var,

Aşkla ben varım abla...

Ah abla,

Ben tazelenirken yenibaharlara

İnandır sen beni imkansızlığa

İnandır masallarına...

Şimdi yüreğimin sesinde dönüyorum yarınlara...

?Hoş geldin' diyorum aşka

?Hoş geldin hayatıma...'

*****

02 Haziran 2009

*)Uzun geceler ve günlerin iki seven yürekte yansımasıdır bu şiir... Yüreğine cemre düşen yüreğimin sesine armağanımdır...