Yüreğime Doğduğun Gün

Ben seni Yusuf yüzlüm diye sevdikçe

Kuyularda kaldım diye vaveyla koparıyorsun

Kaldırmıyorsun başını

Görmüyorsun yukardan sızan ışığı

-Kederin kederimdir- diyorum

Tersten okuyup sitem sayıyorsun sözlerimi

Öfke salıyorsun yüreğime

Hep bülbül olup konmaz ki insan sevdiğinin dalına

Hep aşk nağmeleri çalmaz ki

Arada kötü sesler de çıkarıyor gönül sazım

O zaman da

Karga namını yapıştırıyorsun alnıma

Bilmez misin ey can

Mezar kazmayı bir kargadan öğrendi insan

Yoksa son nefese dek

Sırtında taşıyacaktı kardeşinin cesedini Kabil

Say ki ben de kargayım

Ustasıyım mezar kazmanın

Bırak taşımayı sırtındaki kokmuş ölüleri

Gömeyim sessizce toprağa

İsrafil olup sur üfleme ruhuma

Sen istedin diye kopmaz kıyamet

Yerle bir olmaz gönlümdeki yerin

Bak

Halâ karışmadı mevsimler birbirine

Halâ zemheri

Güneş bugün de doğudan doğdu

Yıllar önce

Tam da bu zamanlar

Dünyaya doğduğun gibi

Yıllar önce

Yine bu zamanlar

Yüreğime doğduğun gibi