Yüreğime...(kardeşime)

Yüreğime...(Kardeşime)

Sen gittiğinden beri evlat;

Bu şehirde sabah olmuyor

Güneş her sabah penceremde doğup

Her akşam yine orada batmıyor

Sen gittiğinden beri evlat

Bu şehir aydınlanmıyor

Yıldızlar senin varlığındaki dibi dans etmiyor gökyüzünde

Bulutlar aşkı anlatmıyor

Onun içinde;

Aya,güneşe ve de yıldızlara bakmıyorum

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Kokoreç yemiyor yanında ayran içmiyorum

Çünkü sensiz tadını alamıyorum...

Televizyonda gösterime yeni giren filmleri izlemiyorum

Kahvede ihale oynamıyorum

Oynasamda ihaleye girmiyorum

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Rakı içmiyorum,

Rakı şişeleri duruyor köşedek büfenin vitrininde

Mezeler hala aynı yerinde

Ben ise elimi bile sürmüyorum

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Kavgalarda ağız dalaşlarına

Seninki gibi tad bulamıyorum

Mahallede yaşıma aldırmadan top oynamıyor,

Çocuklara şeker almıyor,

Tramway yolunu ortalayıp çarşıda yürümüyorum

Yani sen yokken evlat;

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Sokak lambalarına taş atmıyorum

Taksi durağı zillerine basıp kaçmıyorum

Has s....r Mehmet'ten alış veriş yapmıyorum

Çünkü dükkana giremiyorum

Girince kasada seni görüyorum evlat

Seni görüyorum..

Bu sefer;

Ayrılığın verdiği ağırlık biniyor omuzlarıma,

Kötü oluyorum...

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Müzik dinlemiyorum

Yukarıda hoparlörlerin tozunu alan olmayınca

Müzikten birşey anlamıyorum

Çaya iki şeker atmıyorum

Şekersiz ve demli içiyorum

Acısı ayrılık acısını unutturun diye...

Gece yarısı otogara bira almaya gitmiyorum

Yukarıya bile çıkmıyorum evdekileri görmeye

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum

Sen gittiğinden beri evlat;

Daha bi geç geliyorum eve

Sanki yukarıda seni uyuyormuş gibi düşünüp

Sessizce girebileyim

Çabucak uyuyup yokluğunu unutabileyim diye

Sen gittiğinden beri evlat;

Kuruyemişçiden badem içi almıyorum

Sana süpriz yapmak için cebime cezerye koymuyorum

Yani sen yokken evlat

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Bahçede silah atmıyorum

Komşuları da tüp patladı diye kandırmıyorum

Alaattin parkına inmiyor,

Dilan'da bira içmiyorum...

Yani sen yokken evlat,

Ben bu şehirde hayatı doyasıya yaşamıyorum...

Sen gittiğinden beri evlat;

Ben hayatın tadını bulamıyoum

Bulamıyorum evlat...

Bulamıyorum...

Abin...

Esat GEYVELİOĞLU