Yürek Ölümle Sevişir

Ahh sevgili

Çölde bir vahaydı gözlerin

Yangınında tutuştu umutlar

Hem çöl kadar sıcak

Hem de çöl kadar kurak yüreğim

Hangi yarama dokunsam

İçimde bir sen acıyorsun

Hangi kelimeye başlasam

Adın büyüyor dilimde

Hepsi senin

Sana dönüyor kalemim

Sen bana bir adım gel

Ben sana koşarak gelirim

Yeter ki yoluma taş koyma

Taşları toplayacak

Ya da üstünden atlayacak gücüm yok

Yorgunum

Oysa

Gözlerinde soluklanıp

Yüreğinde ölmek vardı

Şimdi bir serçe yalnızlığında üşüyorum

Yakını uzaklaştıran

Sevdaya kurşun sıkan yar

Bilmez misin

Ayrılık göçünden kalan kalıntıları

Yok etmek zordur

Her gün bir parçan daha karışır

Çoğalır günden güne

Dil sükût eder

Ama

Yürek ölümle sevişir