Yusuf- U Züleyha

Züleyha,

Yusuf'u özlerken saraylarında

Yusuf da ,

Züeyha'nı sesini özlemez mi zindanlarında?

Ben sesini çağıran bir yalnızlıkta

Olmayacak şeyerin hayaline kapılıyor

Her şeyi tekrar tekrar yaşıyorum.

Siyahi anıların kamçı izleriyle

Yine kendime pusuyorum.

Binlerce ah ile açların gözbebeklerine

Hayran hayran bakarken;

İnleyşimi duymayıp

"Yeter" dememesi ne kötü.

Demek ondan yaren çıkmazmış bana

İlk kez Züleyha kadar vuslat dilerken;

Başka heveslerle yırtılmış gtmiş

Bana olan sözü.

Demek yalan da doğru kadar doğrulmuş bana.

Artık böyleyken böyle diye diye

Kendi kendime anlatıyorum

Asırlarca rüyalar öncesinden gelen hikayemi.

Derken, önce gözleri sonra sesi gelip

Bozuyor bütün dengemi

Böylece "o" başkalarına

Öylesine gçip giden biriyken

Benim "YUSUF YUSUF"luğuma

Züleyha olup kalıyor.